همه ساردین ها یکسان ایجاد نمی شوند. فصل صید، فرآیند آماده سازی، اندازه ماهی و روش های پخت همه به طور مستقیم بر محصول نهایی تأثیر می گذارد. به طور معمول، می توانید اندازه ساردین را از روی برچسب تعیین کنید، که اغلب مقدار هر قوطی را نشان می دهد، از 3-4 تا 16-20 ساردین. ماهیهای بزرگتر گوشت نرمتر و طعمی غنیتر دارند. بهترین پردازنده ها ساردین ها را با دست تهیه می کنند، سر و روده ها را جدا می کنند، آنها را با آب نمک می شویید و قبل از پختن با هوا خشک می کنند. ساردین ها بسته به ترجیح تولید کننده می توانند سرخ یا بخارپز شوند، اما کیفیت محصول نهایی تا حد زیادی به مواد اولیه، تکنیک های پخت و دانش و تجربه پردازنده بستگی دارد.
محیطی که برای نگهداری ساردین استفاده می شود بیشترین تأثیر را بر طعم آنها دارد. روغن زیتون به طور گسترده ای مورد استفاده قرار گرفته است (بسته بندی تنگ ساردین به این دلیل است که این روغن قبلا از ماهی گران تر بود)، اما نظرات در مورد اینکه آیا روغن زیتون فرابکر بهتر از روغن های ملایم تر است یا اینکه ممکن است بر طعم ماهی غلبه کند، متفاوت است. سسهای دیگری نیز معمولاً استفاده میشوند که سس گوجهفرنگی یا خردل رایجترین آنها است و روغنهای دمشده با فلفل برای چاشنی محبوبیت دارند. برخی ممکن است گمان کنند که از این سس ها برای پوشاندن طعم ماهی های پایین استفاده می شود.
زمان نیز عاملی برای خبره ها است. یکی از مدیران فنی یکی از برندهای معروف به من گفت که در صورت تمایل، قوطیهای ساردین تازه بستهبندی شده حداقل یک سال قبل از فروش استراحت میکنند و از بهینه بودن طعم و بافت آنها اطمینان حاصل میکنند. متأسفانه، تقاضاهای تجاری اغلب به این معنی است که ساردین بدون این دوره استراحت به مشتریان تحویل داده می شود. برخی کاملاً به فواید پیری کنسرو ساردین اعتقاد دارند و آنها را در خانه پیر میکنند، دقیقاً مانند قدیمی کردن شرابهای خوب برای نشان دادن بهترین طعمها. داستانهای فراوانی از ساردینهایی است که برای دههها پیر شدهاند، که در طی آن روغن زیتون غنی را جذب میکنند و طعم لطیف ماهی را به طور کامل یکپارچه میکنند.
