ساردین و امنیت غذایی ارتباط نزدیکی دارند، به ویژه در مناطق در حال توسعه مانند آفریقا و آسیای جنوب شرقی، جایی که ساردین منبع حیاتی پروتئین مقرون به صرفه است. این ماهی های کوچک تغذیه حیاتی را ارائه می دهند و نوسانات در جمعیت آنها می تواند به طور قابل توجهی بر دسترسی به غذا و سطح تغذیه در این مناطق تأثیر بگذارد. با توجه به اهمیت آنها، سازمان های بین المللی به طور فزاینده ای بر ترویج شیوه های ماهیگیری پایدار ساردین برای اطمینان از ثبات این منابع و جلوگیری از ناامنی غذایی در مناطق آسیب پذیر متمرکز هستند.
در همین حال، صنعت ساردین پرتغال با چالش های مهمی مواجه است. پرتغال به عنوان یکی از بزرگترین تولیدکنندگان ساردین در جهان، در سال های اخیر مجبور شده است ماهیگیری ساردین را به طور موقت ممنوع کند تا به مردم اجازه دهد تا از صید بی رویه و تغییرات محیطی بهبود یابند. این اقدامات برای پایداری بلندمدت ذخایر ساردین ضروری است، اما نگرانیهایی را در مورد آینده صنعت ساردین پرتغال که عمیقاً در اقتصاد و هویت فرهنگی این کشور ریشه دوانده است، ایجاد کرده است. ایجاد توازن بین تلاشهای حفاظتی با تقاضاهای اقتصادی یک موضوع حیاتی برای صنعت است.
